اوني كه تنهاترينه                         حتي سايه هم نداره    

باور ما نميشود در سر ما نمي رود   از گذر سينه ما يار دگر گذر كند

شكوه بسي شنيده ام از دل درد كشيده ام   كور شوم جز تو اگر زمزمه اي دگر كنم

مقصد و مقصودم تويي عشقمو معبودم تويي  از تو حضر نمي كنم سايه مگر سفر كند

چاره ي كار ما توي ياور و يار ما تويي          توبه نميكند اثر مرگ اگر اثر كند

                       

---

                

تو اسمون زندگيم ستاره بوده بي شمار  

                      اما شباي بي كسيم يكي نمونده موندگار

                  يكي نمونده از هزار  

ستاره هاي گم شده هر شب من هزار هزار

                            اما هيشگي تويي ستاره ي دنباله دار 

               يكي نمونده از هزار

اي اخرين تنها ترين اواره ي عاشق

                           هر شب عمرم همراه با من ستاره ي عاشق

اي تو اشناي ناشناسم اي مرحم دست تو لباسم

                         ديوار شبم شكسته از تو از ظلمت شب نميهراسم

انگار كه زاده شده با من عشقي كه من از تو ميشناسم

                           تو بودي و هستي هنوز سهم من از اين روزگار

با شب من فقط تويي ستاره ي دنباله دار با شب من فقط تويي

---

                                

 

اگر كسي ديوونت بود تو عاشقش باش…اگر عاشقت باشه تو دوستش داشته باش…اگر دوستت داشته باشه بهش علاقه نشون بده…اگر بهت علاقه نشون داد فقط لبخند بزن…اينطوري وقتي هميشه يك پله ازش عقب باشي اگر يه وقت خسته شد و يك پله جا موند تازه ميشين مثل هم

چه زيباست نوشتن وقتي مي داني او مي خواند

چه زيباست سرودن وقتي مي داني او مي شنود

و چه زيباست جنون وقتي مي داني او مي بيند

نمي بخشمت .... بخاطر تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي .... بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي .... نمي بخشمت .... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... .. بخاطر احساسی كه برايم پرپر كردي ..... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي ..... بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي .... و مي بخشمت بخاطر عشقي كه بر قلبم حك كردي

تقديم به تو که : يادت در ذهنم و عشقت در قلبم و عطر مهربانيت در تمام وجودم است عزيزم محبت را در پاکي نگاهت و صداقت را در وجود مهربانت معني کردم وبدان که زيباترين لحظه هايم در کنار تو بودن است

شبي به دست من از شوق سيب دادي تو

نگو كه چشم و دلم را فريب دادي تو

تو آشناي دل خسته ام نبودي  حيف

و درد را به دل اين غريب دادي تو.

عشق اين است که تو با صداي من سخن بگويي و با چشمان من ببيني و هستي را با انگشتان من کشف کني

عشق: سرطان دوست داشتن است. عشق: عقد دائمي ما با غربت است. عشق :شماره تلفني است كه سالها به دنبال آن مي گرديم. عشق: آمپول ب كمپلكس معرفت است. عشق: اتوباني است كه تا ته ابديت مي رود

داشتيم تو جاده مي رفتيم که چشمم افتاد به يک تابلو که روش نوشته بود: دوست داشتن دل مي خواد نه دليل

من ميرم ولي باز تو بدون هميشه..... ياد تو از خاطر من فراموش نميشه .... گل من خوب ميدوني بي تو تک و تنهام عزيزم ... اگه تو نباشي مي ميرم

ما آدم ها بعضی هایمان خیلی زود میمیریم آن ها که زنده می مانند بیشتر میمیرند باورش سخت نیست سال ها پیش ما را کشتند زمین از آن بیابان های دور افتاده بود در گور ِ این دنیا دفنمان کردند تا خیال کنیم زندگی یک فرصت برای بخشش گناه های کودکانه ایست که یادمان نمی آید --- .......................شکل ِ‌کدوم حقیقت ِ - چهره ی بی نقاب ِ تو --- کوچولو ؟ هنوز هم باید يادم باشد هميشه بال داشتن به معنای اوج گرفتن نيست پرواز به معنای کوچک ديدن ِ دنيای زير ِ پايم نيست

مهم اين نيست که تو اَد ليست مسنجرمون چند نفر اَدد شدن. مهم اينه که تو قلبمون فقط 1 نفر ادد شده باشه که با هم آن بشيم، باهم آرشيو زندگي رو دوره کنيم و با هم آف بشيم. امّا بايد يادمون باشه پسورد دوستيمون رو جوري بسازيم که کسي نتونه هکمون کنه

شايد يه كسي شب ها براي اينكه خواب تورو ببينه به خدا التماس مي كنه شايد يه كسي به محض ديدن تو دستش يخ مي زنه و تپش قلبش مرتب بيشتر ميشه مطمئن باش يه كسي شب ها به خاطر تو توي درياي اشك مي خوابه ولي تو اون رو نمي شناسي

از غصه اين درد ندانم چه كنم يا هست پناهي و ندانم چه كنم؟ وز دل بيمارم هر دم تا ز سحر ز شوق روي بي تابت چه كنم؟ چشم من شرم باد ، ز تو نظري با دل عشاق خويش ز دوريت چه كنم ؟ گرچه وصال آغازگر روياي ما بود با مرگت زين سر آغاز چه كنم ؟

آسمون به ماه ميگه: عشق يعني چي؟ ماه ميگه: يعني اومدن دوباره‌ي تو...، ماه ميگه؟ تو بگو عشق يعني چي؟ آسمون ميگه : انتظار ديدن تو

اگه خدا تا لب پرتگاه بردت بدون يا از پشت گرفتتت .. يا همون لحظه پرواز رو يادت مي ده

من پر از حرف سکوتم خالیم رو به سقوطم بی توو آبی عشقت تشنه ایم کویر لوتم نمیخوام آشفته باشم آرزوی خفته باشم تو نذار آخر قصه حرفمو نگفته باشم پس از آن غروب رفتن اولین طلوع من باش من رسیدم رو به آخر تو بیا شروع من باش شبو از قصه جدا کن چکه رو باور من خط بکش رو جای پای گریه های آخر من

ميگي گذشته رفته اوني که مثل نفس تو بود .... ميگي دلت شکسته اوني که همه کس تو بود .... ميگي ديدي نمونده پاي همه حرفايي که زده بود .... دل من ميدونم داري ديوونه ميشي اما باز بي خيالش

عشق با جدايي نمي ميرد. با بسيار با هم بودن شايد ولي با جدايي هرگز

ازکسی که دوستش داری ساده دست نکش شاید دیگه هیچ کس رو مثل اون دوست نداشته باشی از کسی هم که دوستت داره بی تفاوت عبورنکن چون شاید هیچ وقت هیچ کس تورو مثل اون دوست نداشته باشه

رسول خدا(ص): کسي که حاجت برادر مومن خود را برآورده سازد ، مانند کسي است که عمر خود را به عبادت گذرانيده باشد

اگر مي‌توانستم مجازاتت کنم از تو مي‌خواستم به اندازه‌اي که تو را دوست
دارم مرا دوست داشته باشي

هر كسي هم نفسم شد دست آخر قفسم شد. من ساده به خيالم كه همه كار و كسم شد. اون كه عاشقانه خنديد خنده هاي من دزديد زير چشمه مهربوني خواب يك توطئه ميديد

گر قرار است براي چيزي زندگي خود را خرج كنيم ، بهتر آن است كه آنرا خرج لطافت يك لبخند و يا نوازشي عاشقانه كنيم

خسته از بيم و اميد عشق رنجورم ارامش جاودانه ميخواهم بر حسرت دل دگر نيفزايم اسايش بيكرانه ميخواهم پا بر سر دل نهاده مي گويم بگذشتن از ان ستيزه جو خوشتر يك بو

من حاضرم خودمو اونقدر کوچک کنم که توي قلب شما جا بشم

چقدر عجيبه که تا مريض نشي کسي برات گل نمي ياره... . تا گريه نکني کسي نوازشت نمي کنه... . تا فرياد نکشي کسي به طرفت بر نمي گرده... . تا قصد رفتن نکني کسي به ديدنت نمي ياد... . و تا وقتي نميري کسي تورو نمي بخشه

تو را به دادگاه خواهند کشيد شايد به حبس ابد محکوم شوي جزييات جنايت معلوم نيست اما اثر انگشتت را ... روي قلبي شکسته يافته اند

دختر كوري تو اين دنياي نامرد زندگي ميكرد .اين دختره يه دوست پسري داشت كه عاشقه اون بود.دختره هميشه مي گفت اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم هميشه با اون مي موندم يه روز يكي پيدا شد كه به اون دختر چشماشو بده. وقتي كه دختره بينا شد ديد كه دوست پسرش كوره. بهش گفت من ديگه تو رو نمي خوام برو. پسره با ناراحتي رفت و يه لبخند تلخ بهش زد و گفت :مراقب چشماي من باش

چقدر سخت است گل آرزوهايت را در باغ ديگري ببيني و هزار بار در خودت بشكني و آن وقت آرام زير لب بگويي گل من باغچه ي نو مبارك

بگوئید که بر گورم بنویسند زندگی را دوست داشت***ولی آن را نشناخت***مهربون بود ولی مهر نورزید***طبیعت را دوست داشت ولی از آن لذت نبرد***در آبگیر قلبش جنب و جوش بود***ولی کسی بدان راه نیافت***در زندگی احساس تنهایی نمود***ولی هرگز دل به کسی نداد***وخلاصه بنویسید زنده بودن را برای زندگی دوست داشت نه زندگی را برای زنده بودن

              به كوه گفتم عشق چيست؟! لرزيد به ابر گفتم عشق چيست؟! باريد

 رفتنت آغاز ويرانيست ...حرفش را نزن ابتداي يک پشيمانيست ...حرفش را نزن گفته بودي چشم بر دارم من از چشمان تو چشمهايم بي تو باراني است ...حرفش را نزن آرزو داري که ديگر برنگردم پيش تو راهمان با اينکه طولانيست ...حرفش را نزن دوست داري بشکني قلبِ پريشانِ مرا دل شکستن کار آساني است... حرفش را نزن خورده اي سوگند روزي عهد ما را بشکني اين شکستن نا مسلمانيست... حرفش را نزن حرف رفتن ميزني وقتي که محتاج توام رفتنت آغاز ويرانيست ...حرفش را نزن

تير آرش در کمانم،نام ايران بر زبانم،چون سياوش پاک پاکم،همچو رستم پهلوانم. کاوه ام،آزاده مردم، تاروپود کاويانم،من ز ماد و از هخايم،از ارشک ساسانيانم، مازيارم ،بابکم من،زاده ي پاک اهورا از نژاد آريانم

 عشق از کلمه‌ي عشقه برگرفته شده. عشقه نام گياهي است در هند که اگر بر هر گياهي، حتي درختي تنومند بپيچد، آن را از پاي در مي‌آورد

 گويند خدا هميشه با ماست اي غم نکند خداي مايي؟

 احتیاج دارم به تو ازدردها متولد شدم و در تمام شعرهای محزون خواهه حسرتم. اما پا بر جایم و هنوز مقاوم و بر غربت. غصه. سختی ها ایستاده ام در شبهای ظلمانی مظلومانه خانه ای اختیار کردم برای انزوای درد الود شبانه اما هنور شبها خدا را بی خواب میکنم و هنوز نظر بر اسمان دارم تا دری برویم بگشاید عمری با ظالمان.مظلومان .عاشقان و غریبان.شاهان و گدایان به سر کردم و تو را در غالب تک تک انها دیدم اما هنوز با جداییها با ستمها. با غمهایی که قطره قطره اب می شوند سر به میبرم

ديشب چک عشق تو را به بانک محبت بردم باز هم حسابت خالي بود . اين بار چک را اجرا گذاشتم تا حکم قلبت را بگيرم

زندگي کوتاهتر از ان است که به خصومت بگذرد و قلبها گراميتر از انند که بشکنند

يک سنگ کافي است براي شکستن يک شيشه .يک حرف کافيست براي شکشتن يک دل . يک ثانيه کافيست براي عاشق شدن و يک دوست مثل تو کافيست براي همه عمرم عشق مني و دوستت دارم

خدايا عشقت را نسيب كساني كن كه لايق آن باشند نه تشنه آن زيرا هر تشنه اي روزي سيراب مي شود شكسپير

تورا گم کرده ام امروز ... وحالا لحظه هاي من ...گرفتار سکوتي سرد وسنگينند... وچشمانم که تا ديروز به عشقت مي درخشيدند ...نمي داني چه غمگينند!!! چراغ روشن شب بود ..برايم چشم هاي تو نمي دانم چه خواهد شد پر از دلشوره ام... بي تاب ودلگيرم... .... کجا ماندي که من بي تو هزاران بار،در هر لحظه مي ميرم

اگه يه نگاه به زير پات بندازي منو مي بيني ولي بهتره يه نگاه به قلبم بندازي اونوقت مي بيني که براي هميشه تو قلبم جا داري

مي خواستم اسمتو تو قلبم حك كنم ولي نكردم. مي دوني چرا؟

آخه ترسيدم ضربان قلبم موقع خواب اذيتت كنه

پاييز را دوست دارم چون فصل غم است غم را دوست دارم چون گريه دل است دل را دوست دارم چون عشق را به من آموخت عشق را دوست دارم چون تو را دوست دارم چون تو را دوست دارم

و حرف آخر

خدایم صدایت میزنم بشنو صدایم